ظاهر مىشد ، در همين عالم رسوا و خوار مىشديم ؛ لكن حق تعالى - جلّ شأنه - با ستّاريت خود ، آنها را از انظار اهل عالم مستور فرموده ؛ و ستر فرموده مقابح اخلاقى و ملكوت ملكات خبيثهء ما را به اين صورت معتدلهء مستقيمهء ملكيه ؛ و اگر هتك فرموده بود اين ستر را ، و صور ملكات اخلاق ظاهر مىشد ، هر يك ، به يك صورت مناسبهء با آن ملكهء باطنيه بوديم ؛ چنانچه در غير اين عالم كه وقت ظهور سراير است و يوم بروز ملكات است ، چنين خواهد شد ؛ و فى الحديث : « يُحْشَرُ بَعْضٌ عَلى صُوَرٍ تَحْسُنُ عِنْدَها الْقِرَدَةُ وَالْخَنازير » « 1 » . و در كافى شريف است كه : « متكبّر محشور شود به صورت مورچهء ضعيفى ، و پايمال خلايق گردد تا مردم از حساب فارغ شوند » « 2 » . بالجمله ، اين صورت انسانيه ، پردهء ستّاريت حق است به روى عورات باطنيهء ما ؛ چنانچه ستر مقابح قلوب و اسرار را فرمايد به ستّاريت افعاليه و اسمائيه و ذاتيه از همهء موجودات ملكيه و ملكوتيه ، به حسب مراتب آنها ، و بر سالك سبيل آخرت و مجاهد فى سبيل اللَّه لازم است كه ستر عورات باطنيه و سرّيه خود را بنمايد به تمسّك به مقام غفّاريت و ستّاريت حقّ ؛ و به تحقّق به حقيقت توبه و ورود به منزل انابه ، خود را و عورات خود را مستور نمايد ، و ما شرح بعض مراتب توبه را در شرح اربعين « 3 » داديم .

--> ( 1 ) - « برخى از مردم به شكلى محشور مىشوند كه ميمون‌ها و خوك‌ها در مقايسهء با آنها زيبا به شمار مىآيند » . ( كلمات مكنونه ، ص 70 ؛ علم اليقين ، ج 2 ، ص 901 ، در هر دو مصدر : « بعض الناس » آمده است ) ( 2 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 311 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الكبر » ، حديث 11 . ( 3 ) - ر . ك : شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ، امام خمينى ، حديث 17 .